Συχνές απορίες

Το σύνηθες είναι ανά εξάμηνο αλλά ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να είναι και νωρίτερα (π.χ σε βαριά προκεχωρημένη περιοδοντίτιδα).Το ζητούμενο είναι ο οδοντίατρος να ενημερώσει τον ασθενή έτσι ώστε να καταλάβει την σημασία του τακτικού ελέγχου. Γιατί αν χαλάσει κάποιο δόντι ξεκινάει ένας καταρράκτης αντιδράσεων και επιπτώσεων που δεν αφορά μόνο την υγεία μας, που είναι το πολυτιμότερο αγαθό, και τον οικονομικό τομέα αλλά συνίσταται στο ότι θα αφιερώσουμε τον χρόνο μας στο ιατρείο αντί να είμαστε με την οικογένεια μας. Επίσης, μπορεί να εξελιχθεί σε μία δυσάρεστη κατάσταση όπου θα μας πονάει το δόντι μας και υπάρχει πιθανότητα να πάρουμε μέχρι και αντιβίωση. Η νοοτροπία ότι πάμε στον οδοντίατρο όταν πονέσουμε είναι λανθασμένη γιατί τότε είναι αργά για το δόντι. Κάθε φορά που επεμβαίνουμε σε ένα δόντι (π.χ έμφραξη/σφράγισμα) το δόντι χάνει και ένα μικρό ποσοστό της συνολικής του ζωής.

Είναι φυσιολογικό όταν ματώνει η μύτη μας;Προφανώς όχι! Το ίδιο ισχύει και για τα ούλα μας! Είναι μύθος ότι τα ευαίσθητα ούλα ματώνουν αφού η κύρια αιτία που ματώνουν τα ούλα είναι τα μικρόβια.Αν δεν υπάρχουν μικρόβια δεν δημιουργείται ουλίτιδα ή περιοδοντίτιδα και έτσι τα ούλα μας είναι υγιή και δεν ματώνουν.

Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε ό,τι θέλουμε που μας κάνει πιο ευχάριστη την διαδικασία του βουρτσίσματος. Βιβλιογραφικά δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ κανονικής και ηλεκτρικής οδοντόβουρτσας.

Ο θεράπων ιατρός έπειτα από καταγραφή του ιστορικού(ιατρικού και οδοντιατρικού) και τον έλεγχο της στοματικής κοιλότητας κατά την κλινική εξέταση θα συλλέξει όλες τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για να αποφασίσει αν κάποιος χρειάζεται λεύκανση. Το πιο απλό παράδειγμα είναι ότι οι χρωστικές που βλέπουμε στα δόντια μας και φαίνονται κίτρινα μπορεί να είναι μόνο στην εξωτερική επιφάνεια του δοντιού και να μην χρειαζόμαστε λεύκανση αλλά αποτρύγωση (καθαρισμό)

Βεβαίως! Το δόντι έχει μηχανισμούς άμυνας για να καταπολεμήσει την μικροβιακή μικροδιείσδυση και κατ’ επέκταση τη καταστροφή του δοντιού. Το χάλασμα του δοντιού δεν συνοδεύεται πάντα με πόνο και γι’ αυτό είναι σημαντικός ο τακτικός έλεγχος ανά εξάμηνο.

Δεν είναι απαραίτητο ότι θα χρειαστεί απονεύρωση (ενδοδοντική θεραπεία).
Μπορεί απλώς να είναι ένα σφράγισμα(έμφραξη) ή μπορεί να μην έχει και τίποτα και να οφείλεται στο ότι το δόντι τραυματίστηκε από κάποιο σκληρό φαγητό και θα αναρρώσει από μόνο του χωρίς οδοντιατρική πράξη.

Οι οδηγίες που δίνονται από την Αμερικάνικη και Ευρωπαϊκή Παιδοδοντιατρική και Παιδιατρική εταιρεία αναφέρουν ότι η πρώτη επίσκεψη θα πρέπει να γίνεται μετά την εμφάνιση του πρώτου δοντιού και το αργότερο μέχρι την ηλικία του δεύτερου έτους. Όσο πιο νωρίς τόσο το καλύτερο γιατί έτσι ο γονιός θα μάθει τις σωστές κατευθυντήριες γραμμές για την στοματική υγιεινή που χρειάζεται να εφαρμόζει στο παιδί του και τις ορθές διατροφικές συνήθειες. Επίσης, με τους τακτικούς ελέγχους το παιδί θα συνηθίσει τον οδοντίατρο και το κλίμα του ιατρείου και με την σωστή πρόληψη και ενημέρωση μπορούν τα δόντια του να μην χαλάσουν ποτέ.

Η απάντηση είναι διαφορετική για κάθε έναν ασθενή που ρωτάει.Ο λόγος είναι ότι η θεραπεία είναι εξατομικευμένη και εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες στο τι θα συναποφασίσουν ο ιατρός και ο ασθενής.Στο σχέδιο θεραπείας αφιερώνεται ένα ολόκληρο ραντεβού γιατί χρειάζεται προσοχή και κατανόηση του στόχου που θέλουμε να επιτύχουμε.

Αν ο οδοντίατρος κρίνει τηλεφωνικώς ότι χρειάζεστε έκτακτο ραντεβού μπορεί να σας βάλει εμβόλιμα στο πρόγραμμα του χωρίς προγραμματισμένο ραντεβού για να σας ανακουφίσει από τον πόνο.

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, η επίσκεψη στον οδοντίατρο όχι μόνο δεν απαγορεύεται, αλλά είναι κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη. Το ιδανικό θα ήταν η επίσκεψη αυτή να προηγηθεί της εγκυμοσύνης, αλλά αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, ώστε να γίνει έλεγχος και αποτρύγωση (καθαρισμός) των δοντιών. Εφόσον όμως αυτό δεν έχει γίνει, η καταλληλότερη περίοδος για να τον επισκεφθείτε είναι από τον τέταρτο έως τον έκτο μήνα της εγκυμοσύνης σας. Κατά τη διάρκεια της κύησης μπορούν να γίνουν όλες οι απαιτούμενες οδοντιατρικές εργασίες, όπως καθαρισμοί, σφραγίσματα, ακόμη και εξαγωγές εφόσον απαιτούνται, με τη χρήση τοπικής αναισθησίας.

Όσον αφορά τις ακτινογραφίες που πιθανόν να χρειαστούν για διαγνωστικούς λόγους πρέπει να γνωρίζετε ότι οι ακτινογραφίες που χρησιμοποιούνται στο οδοντιατρείο (απλές ή πανοραμικές) θεωρούνται ασφαλείς και αβλαβείς για το έμβρυο. Για λόγους ψυχολογικούς της εγκύου όμως, καλό θα είναι να γίνονται μετά το 1ο τρίμηνο της κυήσεως με όλα μέτρα προφύλαξης.

Τέλος, η χρήση αντιβιοτικών ή αναλγητικών όπου απαιτείται πρέπει να γίνεται πάντα σε συνεργασία οδοντιάτρου-γυναικολόγου. Υπάρχουν ασφαλή σκευάσματα που μπορεί να χορηγηθούν για θεραπείες και αγωγές που είναι μακροχρόνιες και εργώδεις.